Zmiany skórne towarzyszące cukrzycy

 16 minut

autorka: dr Ewa Rudnicka
dermatolog

Dzięki temu, o czym mowa we wstępie, możliwe jest właściwe leczenie, które może poprawić stan jego zdrowia. Warto zatem podpowiedzieć pacjentom wizytę u specjalisty, a w przypadku potwierdzonej choroby pomóc w wyborze odpowiednich preparatów do pielęgnacji skóry. Jakiego typu problemy może mieć pacjent z cukrzycą zarówno typu 1, jak i 2?  Jest to szczególny chory, który może przejawiać cały wachlarz objawów i patologii skórnych wywołanych zaburzonym metabolizmem glukozy, a także stosowaniem insuliny.

Zatroszczyć się o skórę
Jednym z częstszych problemów pacjentów diabetologicznych jest sucha skóra, która często bywa ścieńczała i odwodniona, łuszcząca się, zażółcona, niekiedy z objawami bielactwa szczególnie w przypadku cukrzycy typu 2. Może towarzyszyć temu uporczywy świąd, często uogólniony.  Ta suchość skóry zmniejsza jej odporność na zranienia, bodźce termiczne, na promieniowanie UV (czyli ostrożnie z opalaniem), substancje chemiczne, w tym na niektóre kosmetyki. Dlatego też wymaga ona szczególnej uwagi i troskliwej pielęgnacji. Właściwe tutaj są linie emolientowe zawierające ceramidy i wolne kwasy tłuszczowe, w tym kwasy omega 3-6-9, które uzupełniają macierz warstwy rogowej naskórka. Preparaty nawilżająco-natłuszczające zatrzymują wodę w naskórku, dostarczają skórze niezbędnych lipidów, a także regulują złuszczanie naskórka, zmniejszając uczucie świądu. W pielęgnacji skóry emolientami najistotniejsza jest jednak systematyczna i wielorazowa aplikacja.

Problem każdego pacjenta chorego na cukrzycę – zakażenia
Skóra diabetyków podatna jest na zakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze. To właśnie zakażenia bakteryjne (czyraczność, róża) i grzybicze (międzypalcowe zakażenia drożdżakowe i grzybice odzwierzęce) są najczęstszym problemem osób chorych na cukrzycę. Spośród infekcji bakteryjnych wymienić należy zakażenia powodowane przez gronkowce i związane z nimi czyraki, wywołany maczugowcem łupież rumieniowy (erythrasma), a także wywołaną przez paciorkowce różę. Leczenie zakażeń bakteryjnych wymaga zastosowania antybiotyku miejscowo lub ogólnie, jak w przypadku róży. W przypadku łupieżu rumieniowatego skuteczne są kremy z imidazolem. W profilaktyce wykorzystuje się ponadto mydła antybakteryjne.

15

Zakażenia grzybicze wywołane przez Candida albicans lokalizują się na błonie śluzowej jamy ustnej i narządów płciowych, jak i w okolicach wyprzeniowych. Wyprzenia dotyczą zwłaszcza pacjentów z cukrzycą typu 2, u których dodatkowym czynnikiem obciążającym jest otyłość. Są to ogniska rumieniowo-złuszczająco-wysiękowe zlokalizowane w okolicy międzypalcowej i w fałdach skóry. U kobiet otyłych występują w miejscach pod piersiami i przy pachwinach. Częstym problemem, z którym muszą zmagać się pacjenci z cukrzycą, jest grzybica stóp, a także paznokci. Jeśli chodzi o zakażenia grzybicze w przypadku ograniczonych zakażeń można zastosować jedynie leczenie miejscowe. Do leków aplikowanych miejscowo w leczeniu grzybicy stóp zalicza się: pochodne imidazolowe, alliloaminy, amorolfinę i cyklopiroks.