Umowa o zachowaniu poufności

„Jestem kierowniczką apteki. Otrzymałam od pracodawcy do podpisania umowę o zachowaniu poufności. Czy zapisy tej umowy są zgodne z prawem i czy mogą nadmiernie ograniczać moje prawa pracownicze?”

Podstawa prawna

NDA, czyli umowa o zachowaniu poufności (Non-Disclosure Agreement), to umowa prawna, która zobowiązuje strony do nieujawniania określonych informacji uznanych za poufne. Ma ona na celu ochronę informacji strategicznych, finansowych, technicznych czy danych klientów podczas współpracy handlowej. W umowie należy precyzyjnie określić jakie informacje uznawane są za poufne, np. know-how, strategie marketingowe, plany rozwoju, dane finansowe czy tajemnice handlowe. Obowiązek zachowania tajemnicy wynika wprost z ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy*. Zgodnie z art. 100 § 2 pkt 4 k.p. pracownik jest obowiązany dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Pracodawca może jednak zawrzeć osobną umowę, by precyzyjnie określić, jakie informacje są chronione, oraz ustalić kary za ich ujawnienie po zakończeniu zatrudnienia. Warto pamiętać, że klauzula poufności nie wymaga dodatkowego wynagrodzenia, tak jak zakaz konkurencji, ponieważ jest to obowiązek wynikający z przepisów. Należy zatem rozróżnić umowę od poufności (NDA) od umowy o zakazie konkurencji. Ta druga bowiem stanowi pisemne porozumienie między pracownikiem a pracodawcą, które zobowiązuje pracownika do powstrzymania się od działalności konkurencyjnej w czasie trwania zatrudnienia lub po jego zakończeniu. Celem umowy jest ochrona interesów pracodawcy, a jej pisemna forma jest konieczna pod rygorem nieważności (art. 101¹ i 101³ k.p.). W umowie określa się także okres obowiązywania zakazu konkurencji oraz wysokość odszkodowania należnego pracownikowi od pracodawcy, z tym że odszkodowanie nie może być niższe od 25% wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji (art. 101² k.p.). Warto mieć na uwadze, że NDA obejmuje zazwyczaj szerszy zakres osób i informacji, a obowiązek poufności trwa tak długo, jak dana informacja posiada wartość, podczas gdy zakaz konkurencji dotyczy wyłącznie stron umowy i jest zawsze ograniczony czasowo. W umowie o zachowaniu poufności należy przede wszystkim unikać nieprecyzyjnych definicji informacji poufnych, braku określenia zakresu obowiązków oraz braku postanowień dotyczących osób trzecich. Należy również wystrzegać się niejasnych lub symbolicznych kar umownych czy też braku określenia terminu obowiązywania.