GUS: nakłady publiczne na ochronę zdrowia w 2025 r. wzrosły o 10,3 proc.

Nakłady publiczne na ochronę zdrowia były w roku 2025 o 21,6 mld zł wyższe – to 10,3 proc. – od analogicznych nakładów poniesionych w 2024 r. – podał Główny Urząd Statystyczny.

Realizacja ustawowych nakładów publicznych na ochronę zdrowia

Zgodnie z danymi Narodowego Rachunku Zdrowia, publiczne bieżące wydatki na ochronę zdrowia osiągnęły w 2025 r. wartość 271,8 mld zł, co daje 6,9 proc. PKB. Z kolei wydatki prywatne, w tym bezpośrednie płatności gospodarstw domowych, ukształtowały się na poziomie 76,2 mld zł (1,9 proc. PKB).

W strukturze finansowania publicznego środki z NFZ stanowiły 77,1 proc., natomiast wydatki budżetowe dysponowane przez ministra właściwego do spraw zdrowia objęły 19,9 proc. nakładów.

Realizacja ustawowych nakładów publicznych na ochronę zdrowia w 2025 r. zamknęła się wykonaniem na poziomie 232,2 mld zł, co odpowiada 6,81 proc. PKB, przekraczając wymaganą przez ustawę minimalną granicę 6,50 proc. PKB. Nakłady te wzrosły rok do roku o 21,6 mld zł, tj. o 10,3 proc. W ujęciu długoterminowym, w latach 2015-2025 krajowe wydatki bieżące na ochronę zdrowia wzrosły o 202,1 proc., czyli ponad trzykrotnie.

Dystans Polski do europejskich krajów OECD wyraźnie się skrócił

Szczegółowa struktura wydatków za rok 2024 wskazuje, że największy strumień środków, bo aż 60,2 proc., skierowano na usługi lecznicze. Koszty zakupu leków i innych produktów medycznych zajęły drugie miejsce z udziałem 16,7 proc., a opieka długoterminowa znalazła się na trzecim miejscu z wynikiem 8,4 proc. W podziale na świadczeniodawców największym beneficjentem pozostały szpitale, które pochłonęły 42,4 proc. środków, wyprzedzając ambulatoryjną opiekę medyczną z udziałem 26,6 proc. oraz apteki i dostawców dóbr medycznych z wynikiem 16,1 proc.

Dzięki dynamicznemu wzrostowi w ostatnich latach dystans Polski do średniej wskaźnika dla europejskich krajów OECD wyraźnie się skrócił. Ostatnie szacunki wskazują, że polskie wydatki bieżące na zdrowie w relacji do PKB są już tylko o 0,5 punktu procentowego niższe od średniej unijnej i zbliżają się do poziomów notowanych w Czechach, Hiszpanii czy Włoszech.

GUS po raz pierwszy sporządził Narodowy Rachunek Zdrowia w 2015 r. z danymi obejmującymi również rok 2014 i 2013.

Narodowy Rachunek Zdrowia zestawiany jest według międzynarodowej klasyfikacji wydatków ICHA (International Classification for Health Accounts) i ujmowany w czterech tablicach (HCxHF, HPxHF, HCxHP i HFxFS), które są przekazywane, łącznie z wstępnymi szacunkami i uwagami metodologicznymi, do OECD, Eurostatu i WHO w formie Wspólnego Kwestionariusza (Joint Health Accounts Questionnaire).(PAP)