Eksperci: zmiany prawne to najskuteczniejszy sposób walki z hałasem w naszym otoczeniu

Przewlekła ekspozycja na hałas może prowadzić do chorób serca, zaburzeń snu, problemów z koncentracją, stanów lękowych i depresji – wynika z danych WHO. Narażenie na hałas można zmniejszyć dzięki rozwiązaniom technicznym i edukacji, ale najskuteczniejsze są przepisy – oceniają eksperci dla PAP.

Skutki przewlekłej ekspozycji na głośne dźwięki

Z opracowanego przez Instytut Ekologii Akustycznej raportu pt. „Hałas w mieście: Warszawa 2024-2025” wynika, że w najgłośniejszych miejscach stolicy średni poziom dźwięku przekracza 80 decybeli (autorzy porównują to do nieustannego brzęczenia młynka do kawy). Przy ruchliwej arterii mieszkaniec Warszawy jest każdego dnia narażony na przynajmniej 15-30 ekstremalnych zdarzeń akustycznych (powyżej 100 dB). Odpowiadają za nie przede wszystkim przejazdy głośnych aut i motocykli z modyfikowanymi wydechami. Organizm reaguje na nie bardzo silnym stresem, wskazali autorzy raportu.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) alarmuje, że przewlekła ekspozycja na głośne dźwięki prowadzi do chorób serca, zaburzeń snu, problemów z koncentracją, stanów lękowych i depresji oraz rozwoju wielu innych chorób. „Co najmniej 17 milionów osób w UE odczuwa poważną irytację, a 4,6 miliona ma poważne problemy ze snem z powodu długotrwałego narażenia na hałas generowany przez transport publiczny” – powiedział prof. Marcin Ślęzak, dyrektor Instytutu Transportu Samochodowego (ITS) w Warszawie.

Działania na rzecz ograniczenia hałasu

Dlatego eksperci i organizacje działające na rzecz ograniczenia hałasu w środowisku, w którym żyjemy, koncentrują się w dużej mierze na ograniczaniu natężenia hałasu generowanego przez ruch drogowy.

„W miastach, a szczególnie w ich centrach nie jest łatwo ograniczyć ekspozycję na hałas. Nie wstawimy tam ekranów akustycznych, które w swojej prostocie są rozwiązaniem najszybszym, a ich efektywność jest szybko odczuwalna. Jest jednak duży problem z estetyką takich rozwiązań, a poza tym zajmują one dużo miejsca i generują koszty, bo trzeba je utrzymywać. Poza tym nie jesteśmy w stanie chronić w ten sposób mieszkańców bardzo wysokich budynków” – powiedział dr inż. Marcin Dębiński z Katedry Dróg i Mostów Wydziału Budownictwa i Architektury Politechniki Lubelskiej.

Wskazał, że obniżenie emisji hałasu związanego z transportem można uzyskać stosując różne rozwiązania technologiczne, jak np. ciche nawierzchnie. „Jednak w miastach nie jest to efektywnie wykorzystane, ze względu na ograniczenia prędkości często do 50 km/h. Największą efektywność tych innowacji odnotowuje się natomiast przy większych prędkościach” – wyjaśnił specjalista. Dodał, że spada ona dość szybko wraz ze zużywaniem się nawierzchni i podmioty zarządzające infrastrukturą dróg muszą się z tym liczyć.

Zdaniem ekspertów jednym z najważniejszych, a zarazem najtrudniejszych sposobów na ograniczanie hałasu jest przekonanie mieszkańców dużych miast, aby przesiadali się do komunikacji publicznej.

Specjaliści zgodzili się, że wielkim problemem pozostają wciąż szybko jeżdżące modyfikowane pojazdy – głównie motocykle i samochody sportowe. „Nawet, gdy będziemy montować ciche nawierzchnie, układ wylotowy takiego modyfikowanego pojazdu będzie podczas jazdy generował bardzo duży hałas” – podkreślił dr Dębiński. Wskazał, że z tego typu hałasem mogą walczyć wyłącznie służby, głównie policja. (PAP)